--M@sEy--

 

 

โรม เมืองที่วุ่นวาย แต่ก็มีมุมที่ทำให้เรารู้สึกได้ฟักผ่อนเหมือนกัน ช่วงเย็นๆตรงลานกว้างๆ ก็จะมีคนมาร้องเพลง ขายรูปวาด ร้านอาหาร อากาศเย็นสบาย

แต่ก็ยังตื่นๆอยู่ ไปกันแค่สองคน แค่เดินหาโฮสเทลก็แทบแย่อยู่แล้ว แต่ก็ไม่มีใครแสดงอาการอะไร ฮ่าๆๆ เดี๋ยวจะกลัวไปกันใหญ่

ข้อดีของโรมคือที่เที่ยวอยู่ติดๆกัน ไปเที่ยวที่ไหนก็สะดวก แถมได้แผนที่เดินเที่ยวจากโฮสเทลอีก ยิ่งไปง่ายเลย

แต่ต้องเดินเยอะมากกกกก ที่เที่ยวก็เยอะ แต่ก็ดีที่ได้สะสมสะเบียง เป็นขนมปังจากโรงแรมตอนเช้า เหอๆๆๆ

รอบคอบมั๊ยล่ะ เลยมีกินถึงมือกลางวัน

 

 

อยู่ที่โรมได้แป๊ปเดียว เราก็นั่งรถไฟหวานเย็น ไปปิซ่า เพื่อไปดูว่าหอเอนที่ว่านั้น มันเอนจริงรึป่าว ???  ใช้เวลาเดินทางไปแบบสบายๆ หลงบ้างอะไรบ้าง

แต่ค่อยดีหน่อยค่ารถไฟภายในอิตาลีไม่แพง เลยไม่ต้องใช้ eurail pass ที่แสนจาแพง

 

 

 

 

 

 

 

    .....รู้สึกว่าบรรยากาศที่สนามบินจะสนุกสนานมากๆ ที่กรุกำลังจะไป

เนื่องจากทุกคนดีใจ ที่จะไม่มีเพื่อนหน้าตาดีๆอีกแร้วอ่าดิ 

แต่ก็เอาเถอะให้อภัยย่ะ ขอบใจนะจ๊ะที่ไปส่งกาน อุตส่าห์ถ่อมาจากบ้านนอก

ฮ่าๆ ลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองก็อยู่บ้านนอก แต่ก็เสียดายแทนที่ไม่ได้เจอ super junior นะ

เพราะว่าชั้นได้เจอเฟร้ย ตอนจาเข้าเกต แบบว่าก็หน้าตาดีนะ คนนี่กรี๊ดตรึม   

< แล้วก็ขอบใจพุฒิกันย์สุดสวยด้วยนะที่ร้องไห้ให้ super junior!!  แต่จิงแกเสียจายอ่าดิที่ชั้นจาไปแร้ว อิอิ >

 

ตอนนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรเร้ย ได้แต่จัดของ ซึ่งดูเหมือนว่าห้องกรุก็จารกแน่ๆ

ไม่ต่างจากห้องที่หอพัก ที่ได้ที่สุดท้ายเกือบทุกครั้ง เหอๆ นึกแล้วก็คิดถึงเสียงบ่นจารย์ต้อยเจงๆๆๆ 

 

สองวันนี้อากาศก็โอเคอ่า ร้อนนิดหน่อยตอนกลางวัน แล้วก็หน๊าวหนาวตอนกลางคืน

สองวันนี้ก็ไปซื้อของใช้ที่ Beppu แล้วก็ Oita มา แอบแพงนิดหน่อย แต่กรุก็จาเก็บตังค์ไว้เลี้ยงพวกแกนะเฟร้ย

ฮ่าๆ คิดว่ากรุพูดเจงหรอ  แต่กรุว่าน้ำหนักกรุต้องลดแน่ๆอ่า <แอบยิ้ม> 

เพราะว่ากรุไม่รู้สึกอยากจะกินอะไรเร้ย ไม่เหมือนตอนที่อยู่หอ อีน้ำหวานยุนิดเดียวกรุก็กินแร้ว

ฮ่าๆ โทดมรึงซะเร้ย 

พรุ่งนี้กรุต้องใส่ชุดไทยหว่ะ แล้วตอนบ่ายก็มีสอบวัดภาษาญี่ปุ่น

โหะๆ ประมาณว่าแบ่งห้องเรียนเป็น ฟาวด์1  2 3

แต่กรุกะขอเค้าอยู่ฟาวด์ติดลบเลยหว่ะ

เหอๆ เนื่องจากรู้สึกว่าโง่เต็มที ยังไงแวนมรึงก็ช่วยติวให้กรุทางเอ็มละกานนะ

 

             น้องๆห้องขา เปิดซีดีไม่ได้อ่า อยากดูรูปแร้ว <อีมิ้นบอกแร้วว่ามานเป็นอะไรข้างใน แหม ไปแอบทำกันข้างบน ถึงว่าวันนั้นไม่ได้เห็นหน้าตั้มเร้ยยย>

             อีแวน มรึงอย่าลืม ส่งรูปมาให้ดูนะเฟร้ย!! กรุอยากเห็นมั่กๆ มรึงแต๋วแตก

             กุ้งกะแยม ไม่ต้องเสียจายนะที่ไม่ได้มาส่ง แต่ชั้นกลับไปเมื่อไหร่ แกต้องเลี้ยงแน่ๆเร้ย ฮ่าๆ ล้อเล่นๆ

             เพื่อนๆห้องหนึ่ง ขอโทดด้วยที่วันนั้นไม่ได้ไปกินข้าวที่หน้า รร ด้วย เพราะมานไกลจากบ้านชั้นมากๆเลยอ่า แต่ก็โคตรอยากไป  แล้วก็คิดถึงแกนะ สอบไฟนอลดีๆล่ะ เลิกโดดเรียนได้แว้ว ฮ่าๆ

             ส่วนอีเมย์มรึงท้องเสียแล้วไม่ไปส่งกรุ เสียจายมั่กๆ จำไว้เร้ย

             มิ้น โอ๋ น้ำหวาน กุ้ง แยม ผ้าพันคอน่ารักมั่กๆ ขอบใจนะเฟร้ย ชั้นอยากใช้มากๆ รอให้มานหนาวอยู่เนี่ย

 

 

 

 

            

 

 

เพื่อนเราที่เมกามานเม้นใน myspace  ว่า

"Do you realize it has been a year since you've gone home??"

อืม ช่ายจิงๆด้วย มานเร็วมากๆ ทำให้เราคิดถึงเรื่องต่างๆที่ผ่านๆมา หนึ่งปีเต็มที่เราใช้ชีวิตอยู่ที่โน่น มานเหมือนเพิ่งผ่านมาไม่กี่วันเอง

 

  Being an exchange student  

 

gives me the chance to see new places,

 

learn a new language,

 

experience a different way of life,

 

meet new people,

 

and broaden cultural knowledge.

 

I have grown and my perspective

 

has changed

 

in ways I never would have imagined.

 

I now can say that

 

I am independent,

 

appreciate my family and friends here more,

 

open to new ideas,

 

and more confident about myself.

 

Having my own adventure has proven to me

 

that anything is possible

 

and that I can do anything.

 

It was the best time of my life

 

and I will always remember

 

how choosing to go out and discover

 

what the world has in store for me

 

was life-changing

 

and will be something

 

I will always cherish.